72- Cin Suresi

(Mekke’de inmiştir; 28 ayettir.)

(Cinlerle ilgili olayı anlattığı için Cin suresi olarak adlandırılmıştır.)

Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla

1-2. De ki: Cinlerden bir grubun (beni) dinleyip, sonra şöyle dedikleri bana vahyolundu: “Şüphesiz biz, olgunluğa ileten, hayrete düşüren bir Kur’an duyduk da ona iman ettik. Biz, asla kimseyi Rabbimize ortak koşmayacağız.”

3. “Rabbimizin şanı yücedir; O, ne eş, ne de çocuk edinmemiştir.”

4. “Doğrusu, bizim beyinsiz olanımız, Allah hakkında gerçek dışı sözler söylüyordu.”

5. “Halbuki biz, insanlar ve cinler, asla Allah hakkında yalan uydurmazlar sanmıştık.”

6. “İnsanlardan bazı kimseler, cinlerden bazı kimselere sığınırlardı ve cinler bunların azgınlıklarını artırırlardı.”

7. “Onlar da sizin sandığınız gibi, Al­lah’ın kimseyi tekrar diriltmeyeceğini sanmışlardı.”

8. “Doğrusu, biz göğü yokladık, onu güçlü bekçilerle ve alevli mermilerle doldurulmuş bulduk.”

9. “Doğrusu, biz göğün (haber) dinleme yerlerinde otururduk. Ama şimdi kim dinlemek isterse, kendisini gözetleyen bir alevli mermi bulur.”

10. “Gerçekten biz bilmiyoruz, yeryüzündekiler için bir kötülük mü istendi, yoksa Rableri onlara bir hayır mı istedi?”

11. “Şüphesiz, bizim içimizde iyi olanlar da var, bundan aşağıda bulunanlar da var. Biz, ayrı ayrı yolları tutmuştuk.”

12. “Biz biliyorduk ki, yeryüzünde (kalsak da) asla Allah’ı âciz bırakamayız; (başka yere) kaçarak da O’nu âciz kılamayız.”

13. “Biz hidayeti (Kur’an’ı) işitince ona inandık; Rabbi’ne inanan kimse, ne mükâfatının azaltılmasından korkar, ne de zulüm ve haksızlıktan.”

14. “İçimizde Allah’a boyun eğenler de var, hak yoldan sapanlar da var. Allah’a boyun eğenler, doğru yolu arayanlardır.”

15. “Hak yoldan sapanlar ise, cehenneme odun olurlar.”

16-17. (Yine bana vahyolundu ki:) Eğer (insanlar ve cinler) hak yolda direniş gösterselerdi, bu hususta onları denememiz için onlara bol su verirdik. Kim Rabbini anmaktan yüz çevirirse (Allah’ı anmak istemezse), Allah onu gittikçe artan bir azaba uğratır.

18. Ve secde yerleri yalnız Allah’ındır. O hâlde Allah ile birlikte kimseye yalvarmayın.

19. Ve Allah’ın kulu (Peygamber) O’na yalvarmak için kalkınca, etrafında keçeleşirler, birbirlerini ezecek duruma gelirlerdi.

20. De ki: “Ben, sadece Rabbime yalvarırım ve kimseyi O’na ortak koşmam.”

21. De ki: “Ben, (kendi başıma) size ne zarar verme ve ne de doğru yol gösterme gücüne sahibim.”

22. De ki: “Allah’a karşı kimse beni himaye edemez ve ben O’ndan başka bir sığınak da bulamam.”

23. “Benim tek sığınağım, Allah katından olanı ve onun mesajlarını ulaştırmaktır.” Kim Allah ve Resulü’ne karşı gelirse, şüphesiz onlara, içinde ebedi kalacakları cehennem ateşi vardır.

24. Sonunda kendilerine vadedileni (kâfirlerin yenilgisini veya kıyamet gününün azabını) gördükleri zaman, kimin yardımcısının daha güçsüz ve sayıca daha az olduğunu bileceklerdir.

25. De ki: “Size vadedilen (azap) yakın mı, yoksa Rabbim ona bir süre mi koyar, ben bilmem.”

26. O, görülmeyenleri (gaybı) bilir; gaybından kimseyi haberdar kılmaz.

27. Fakat seçtiği peygamberler bunun dışındadır; Allah onların önlerinden ve arkalarından gözcüler gönderir ki,

28. Rablerinin mesajlarını ilettiklerini bilsin. Allah, onların nezdinde olanı kuşatmış (onların durumlarından tam olarak haberdardır) ve her şeyi bir bir saymıştır.

Meal:Murtaza Turabi

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*